festival monumenta

7 followers
·
6 following
festival monumenta
More ideas from festival
10 de novembro: Santuario da Angustia. Betanzos (A Coruña).     - 12:00 Obradoiros infantís sobre arquitectura e restauración no Liceo de Betanzos  - 16:30 Paseo sonoro coa participación dos gaiteiros “Pepe Temprano e os seus Mariachis” e Alfredo Erias, historiador e narrador do paseo. (Saída desde a Estación Betanzos-Infesta ata o Santuario)     - 18:00 Concerto na igrexa: Pedro Lamas e Xosé Lois Romero

10 de novembro: Santuario da Angustia. Betanzos (A Coruña). - 12:00 Obradoiros infantís sobre arquitectura e restauración no Liceo de Betanzos - 16:30 Paseo sonoro coa participación dos gaiteiros “Pepe Temprano e os seus Mariachis” e Alfredo Erias, historiador e narrador do paseo. (Saída desde a Estación Betanzos-Infesta ata o Santuario) - 18:00 Concerto na igrexa: Pedro Lamas e Xosé Lois Romero

O parecer, arredor do 1920 houbo disturbios e unha grande folga: a raíz desto, moitas cigarreiras foron botadas do traballo. Nese contexto, as "chaconeras" ofrecéronse á Virxe da Angustia, pedíndolle que volveran ó traballo as compañeiras despedidas. Conseguírono efectivamente e dende aquela o número das cigarreiras que viñan á Angustia empezou a medrar, convertíndose o fenómeno, dese xeito, nunha especie de peregrinación moderna, saída, así mesmo, de problemas modernos.

O parecer, arredor do 1920 houbo disturbios e unha grande folga: a raíz desto, moitas cigarreiras foron botadas do traballo. Nese contexto, as "chaconeras" ofrecéronse á Virxe da Angustia, pedíndolle que volveran ó traballo as compañeiras despedidas. Conseguírono efectivamente e dende aquela o número das cigarreiras que viñan á Angustia empezou a medrar, convertíndose o fenómeno, dese xeito, nunha especie de peregrinación moderna, saída, así mesmo, de problemas modernos.

Segundo acorda don Francisco Vales, as cigarreiras viñan a este santuario xa a pincipios do século, non sabemos se antes tamén. A grande avalancha, sen embargo, produciuse a partir, aproximadamente, de 1920 (os datos foron recollidos falando con cigarreiras vellas). Por esas datas, na Tabacalera da Coruña había bastantes dificultades: as cigarreiras traballaban moitas horas e estaban mal remuneradas, ademáis de outros porblemas.

Segundo acorda don Francisco Vales, as cigarreiras viñan a este santuario xa a pincipios do século, non sabemos se antes tamén. A grande avalancha, sen embargo, produciuse a partir, aproximadamente, de 1920 (os datos foron recollidos falando con cigarreiras vellas). Por esas datas, na Tabacalera da Coruña había bastantes dificultades: as cigarreiras traballaban moitas horas e estaban mal remuneradas, ademáis de outros porblemas.

O Santuario da Angustia, de estilo barroco do século XVIII (1750), está situado na parroquia de San Pedro das Viñas. A recente renovación dos revestimentos interiores do templo contribúe á conservación deste interesante exemplo do barroco galego, no que se mestura a sobriedade estrutural e un profuso xogo de elementos xeométricos. No retablo principal, a imaxe procesional da Virxe da Angustia.

O Santuario da Angustia, de estilo barroco do século XVIII (1750), está situado na parroquia de San Pedro das Viñas. A recente renovación dos revestimentos interiores do templo contribúe á conservación deste interesante exemplo do barroco galego, no que se mestura a sobriedade estrutural e un profuso xogo de elementos xeométricos. No retablo principal, a imaxe procesional da Virxe da Angustia.

A actividade comezou pola mañá cos obradoiros infantís sobre arquitectura e restauración no Liceo de Betanzos e proseguiu á primeira hora da tarde cun paseo sonoro que partiu da Estación de Infesta. Neste participaron os gaiteiros “Pepe Temprano e os seus Mariachis” e Alfredo Erias, director do Museo das Mariñas, que actuou como narrador. O acto rematou coa actuaciónde Pedro Lamas e  Xosé Lois Romero, que ofreceron un concerto no interior do santuario.

A actividade comezou pola mañá cos obradoiros infantís sobre arquitectura e restauración no Liceo de Betanzos e proseguiu á primeira hora da tarde cun paseo sonoro que partiu da Estación de Infesta. Neste participaron os gaiteiros “Pepe Temprano e os seus Mariachis” e Alfredo Erias, director do Museo das Mariñas, que actuou como narrador. O acto rematou coa actuaciónde Pedro Lamas e Xosé Lois Romero, que ofreceron un concerto no interior do santuario.

Para completar a xornada iniciada de mañá cun obradoiro dirixido á xente miúda sobre arquitectura e restauración, pola tarde Monumenta convida a un paseo sonoro local e singular.  O gaiteiro Pepe Temprano é a segunda xeración dos Tempranos de Eirís (o primeiro cuarteto de gaitas que houbo nas Mariñas e historia viva da gaita en Galicia). Desenvolveu toda a súa vida laboral na Fábrica de Tabacos da Coruña desde onde as súas Cigarreiras ían en romaría ata a Igrexa das Angustias.

Para completar a xornada iniciada de mañá cun obradoiro dirixido á xente miúda sobre arquitectura e restauración, pola tarde Monumenta convida a un paseo sonoro local e singular. O gaiteiro Pepe Temprano é a segunda xeración dos Tempranos de Eirís (o primeiro cuarteto de gaitas que houbo nas Mariñas e historia viva da gaita en Galicia). Desenvolveu toda a súa vida laboral na Fábrica de Tabacos da Coruña desde onde as súas Cigarreiras ían en romaría ata a Igrexa das Angustias.

Paseo sonoro coa participación dos gaiteiros “Pepe Temprano e os seus Mariachis” e Alfredo Erias, historiador e narrador do paseo. (Saída desde a Estación Betanzos-Infesta ata o Santuario).

Paseo sonoro coa participación dos gaiteiros “Pepe Temprano e os seus Mariachis” e Alfredo Erias, historiador e narrador do paseo. (Saída desde a Estación Betanzos-Infesta ata o Santuario).

A palabra fíaa nesta andaina Alfredo Erias,  historiador, pintor, debuxante e gravador, e director do Museo das Mariñas, en Betanzos.

A palabra fíaa nesta andaina Alfredo Erias, historiador, pintor, debuxante e gravador, e director do Museo das Mariñas, en Betanzos.

Pedro Lamas é saxofonista, gaiteiro, arranxista e compositor. É un músico formado na tradición, con numerosos galardóns neste campo. É fundador de prestixiosos grupos como Lelia Doura ou Luvas Verdes,  e colaborador doutros como Uxía Senlle, Guadi Galego, Susana Seivane, Nova Galega de Danza etc. Xosé Lois Romero foi formado desde neno na música popular galega, exerceu de percusionista en numerosas formacións tradicionais e, desde 1995, é membro do Grupo Tradicional da AGADIC.

Pedro Lamas é saxofonista, gaiteiro, arranxista e compositor. É un músico formado na tradición, con numerosos galardóns neste campo. É fundador de prestixiosos grupos como Lelia Doura ou Luvas Verdes, e colaborador doutros como Uxía Senlle, Guadi Galego, Susana Seivane, Nova Galega de Danza etc. Xosé Lois Romero foi formado desde neno na música popular galega, exerceu de percusionista en numerosas formacións tradicionais e, desde 1995, é membro do Grupo Tradicional da AGADIC.

Enjoy the natural and cultural heritage in Chantada. Take a look at our proposals. Galicia and its magic, wild and protected spaces. Its art, its Architecture, its churches, its historic-cultural ensembles, its archives, libraries, museums, Ethnographic parks, Recreation Areas, Viewpoints, Beaches and Rias.

Enjoy the natural and cultural heritage in Chantada. Take a look at our proposals. Galicia and its magic, wild and protected spaces. Its art, its Architecture, its churches, its historic-cultural ensembles, its archives, libraries, museums, Ethnographic parks, Recreation Areas, Viewpoints, Beaches and Rias.

E con ese toque diferente, único, que fai aínda máis especial a “capela Sixtina” de Nogueira de Miño, Yolanda Gómez rematou a súa exposición diante duns veciños que puideron comprobar, tal e como advertía Xurxo Souto, que “os muros contan historias” e que nas igrexas “todo é música.” Deste modo, e retrotraéndonos á época na que os canteiros construían a historia mentres cantaban, a Coral Polifónica de Chantada, ás portas do seu cincuenta aniversario, púxolle o ramo á sesión.

E con ese toque diferente, único, que fai aínda máis especial a “capela Sixtina” de Nogueira de Miño, Yolanda Gómez rematou a súa exposición diante duns veciños que puideron comprobar, tal e como advertía Xurxo Souto, que “os muros contan historias” e que nas igrexas “todo é música.” Deste modo, e retrotraéndonos á época na que os canteiros construían a historia mentres cantaban, a Coral Polifónica de Chantada, ás portas do seu cincuenta aniversario, púxolle o ramo á sesión.

Continuing along the lands of O Saviñao and progressing toward the south along the course of the River Miño, we make a right turn and following the directions that will take us to the church of  San Martiño da Cova. This masterpiece of Romanesque art is situated in what is known as Cabo do Mundo, by an impressive meander of the River Miño, south of the towns of Chantada and O Saviñao.

Continuing along the lands of O Saviñao and progressing toward the south along the course of the River Miño, we make a right turn and following the directions that will take us to the church of San Martiño da Cova. This masterpiece of Romanesque art is situated in what is known as Cabo do Mundo, by an impressive meander of the River Miño, south of the towns of Chantada and O Saviñao.

A contorna xeográfica, a relevancia social ou o valor etnográfico dos enclaves mesturáronse en cada unha das sesións da primeira edición do programa, nas que diferentes expertos fixeron a disección, polo miúdo, da anatomía histórica dos inmobles escollidos. De cada un deles, destacáronse os trazos artísticos máis ocultos e os asistentes descubriron o que non se ve, o que se agocha baixo o transcorrer do tempo. Resgando no silencio, agromaron as fendas polas que puido escoar a luz.

A contorna xeográfica, a relevancia social ou o valor etnográfico dos enclaves mesturáronse en cada unha das sesións da primeira edición do programa, nas que diferentes expertos fixeron a disección, polo miúdo, da anatomía histórica dos inmobles escollidos. De cada un deles, destacáronse os trazos artísticos máis ocultos e os asistentes descubriron o que non se ve, o que se agocha baixo o transcorrer do tempo. Resgando no silencio, agromaron as fendas polas que puido escoar a luz.